اگر کارم غلط بود حتماً خدا جلویش را می گرفت!

اشتباه بزرگی که وجود دارد این است که نظام خداوندی را مشابه نظامات بشری می گیرند. در نظامهای بشری هیچ حرکت خلاف قانونی تحمل نمی شود و بلافاصله شخص خلاف کار تنبیه می شود. بنابراین انتظار می رود که در نظام الهی نیز جلوی اعمال خلاف قانون گرفته شود و اگر چنین اتفاقی نیافتد می توان نتیجه گرفت که آن اعمال اصلاً خلاف نبوده است!
همان طور که وقتی از چراغ قرمز عبور می کنیم بلافاصله توسط پلیس جریمه می شویم، در صورت عبور از چراغ قرمزهای شریعت نیز انتظار می رود که بلافاصله جریمه شویم و اگر هیچ اتفاقی نمی افتد پس می توان نتیجه گرفت که شاید اصلاً چراغ قرمزی در کار نیست. غافل از اینکه در نظام الهی به همه فرصت داده می شود تا با آزادی کامل هر کار بدی که می خواهد انجام دهد و به اندازه طول عمر هم ممکن است مهلت داده شود تا شاید برگردد و جبران کند.
در سوره 6 آیه 148 خداوند توجیه غلط مشرکان را بیان می کند و آن را نتیجه ناآگاهی و دوری از استدلال و پیروی از حدس و گمان می داند:

بزودى مشرکان (براى تبرئه خويش) مى‏گويند: «اگر خدا مى‏خواست، نه ما مشرک مى‏شديم و نه پدران ما؛ و نه چيزى را تحريم مى‏کرديم!» کسانى که پيش از آنها بودند نيز، همين گونه دروغ مى‏گفتند؛ و سرانجام (طعم) کيفر ما را چشيدند. بگو: «آيا دليل روشنى (بر اين موضوع) داريد؟ پس آن را به ما نشان دهيد؟ شما فقط از پندارهاى بى‏اساس پيروى مى‏کنيد، و تخمينهاى نابجا مى‏زنيد.»
(سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَکُواْ لَوْ شَاء اللّهُ مَا أَشْرَکْنَا وَلاَ آبَاؤُنَا وَلاَ حَرَّمْنَا مِن شَيْءٍ کَذَلِکَ کَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم حَتَّى ذَاقُواْ بَأْسَنَا قُلْ هَلْ عِندَکُم مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا إِن تَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَإِنْ أَنتُمْ إَلاَّ تَخْرُصُونَ)