مشکلات زندگی

شکی نیست که همه ما در زندگی با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنیم. صد البته در اکثر موارد عامل اصلی بروز مشکلات عملکرد غلط ماست هر چند که همیشه به دنبال یک عامل خارجی می گردیم و از خود سلب مسئولیت می کنیم. در هر حال نوع نگاه ما به مشکلات کیفیت زندگی را تعیین می کند. بارها برای همه ما اتفاق افتاده که مسئله ای را که زمانی در حد فاجعه می دیدیم مدتها بعد دید ما نسبت به آن مسئله عوض شده و چقدر احساس رضایت کرده ایم. بر عکس در مواردی هم که دوست داشتیم فلان اتفاق برای ما بیافتد بعدها در اثر همان موضوع چه بدبختیها که نکشیده ایم. خداوند متعال در سوره 2 آیه 216 می فرماید:

چه بسا چيزى را خوش نداشته باشيد، حال آن که خيرِ شما در آن است. و يا چيزى را دوست داشته باشيد، حال آنکه شرِّ شما در آن است. و خدا مى‏داند، و شما نمى‏دانيد.
(عَسَى أَن تَکْرَهُواْ شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّکُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّکُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ)

هر چند که سخت است ولی باید سعی کرد در همه مسائل اعم از خوب یا بد، خویشتن دار بود و سریع قضاوت نکرد. در ضمن همه این فرمایش معروف مولای متقیان را شنیده اند که می فرماید: روزگار دو روز است، روزى به سود تو و روزى به زيان تو است. پس آنگاه که به سود تو است به خوشگذرانى و سرکشى روى نياور و آنگاه که به زيان تو است شکيبا باش. (حکمت شماره 396 نهج البلاغه)