وفور نعمت در سایه عمل به کتب آسمانی

خداوند متعال در سوره 5 آیه 66 در مورد اهل کتاب می فرماید:

و اگر آنان، تورات و انجيل و آنچه را از سوى پروردگارشان بر آنها نازل شده [= قرآن‏] برپا دارند، از آسمان و زمين، روزى خواهند خورد؛ جمعى از آنها، معتدل و ميانه‏رو هستند، ولى بيشترشان اعمال بدى انجام مى‏دهند.
(َلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيهِم مِّن رَّبِّهِمْ لأکَلُواْ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ وَکَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاء مَا يَعْمَلُونَ)

به عنوان یک اصل کلی بیان می شود که هرگاه بشر از قوانین الهی تبعیت کند، درهای روزی از آسمان و زمین برایش باز می شود و به عبارتی در وفور نعمت خواهد بود. این قوانین در کتب آسمانی تبیین شده و در اختیار بشر قرار گرفته است. هر قومی به هر میزانی که به این قوانین پایبند باشد از نتایج آن بهره مند خواهد شد صرفنظر از اینکه به چه نامی اعم از مسلمان، مسیحی، یهودی، بودایی و حتی بی دین خوانده شود و یا در چه منطقه جغرافیایی اعم از آمریکا، اروپا، آسیا و آفریقا زندگی کند. عملکرد انسانها است که تعیین می کند که به چه میزان به کتاب آسمانی پایبند هستند و به صرف اینکه کسی مثلاً مسلمان شناسنامه ای باشد و بعضی از مناسک را به پیروی از آباء و اجداد و از روی عادت و بدون تدبر و تفکر انجام دهد نمی تواند مشمول قانون مطرح شده در این آیه باشد. چنانکه الان می بینیم که در این دنیا چه ملت هایی از امکانات و مواهب بیشتری برخوردار هستند. مطمئناً آنها بیشتر از مسلمانان به قرآن عمل کرده و می کنند. به نظر می رسد که ما مسلمانان به وصیت علی ابن ابیطالب (ع) عمل نکردیم آنجا که فرمود: (الله الله فى القرآن، فلايسبقكم الى العمل به احد غيركم) خدا را خدا درباره قرآن در نظر بگیرید، مبادا دیگران به عمل‏كردن به آن بر شما سبقت جويند.
آیا امروز دنیای غرب در عمل کردن به قرآن بر مسلمانان سبقت نگرفته است؟ هر چند که ظاهراً مثل مسلمانان قرآن نمی خوانند. همان طور که عرض شد خواندن قرآن کافی نیست و عمل کردن به قرآن لازم است و اگر در تاریخ می بینیم که مسلمانان در سده هایی به پیشرفت و تعالی رسیده بودند، فقط در سایه عمل به قرآن بود و بس.