هر کس بار گناه خود را به دوش خواهد کشید

در 5 جا در قرآن (سوره 6 آیه 164، سوره 17 آیه 15، سوره 35 آیه 18، سوره 39 آیه 7 و سوره 53 آیه 38)، جمله زیر آمده است:

لاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى
هيچ گنهکارى بار گناه ديگرى را بر دوش نمى‏کشد

یعنی هر کس در پیشگاه پروردگار پاسخگوی اعمال خود خواهد بود و کسی نمی تواند مسئولیت گناهانش را به گردن کس دیگری بیاندازد. فقط در این دنیا امکان دارد که با انواع ترفندها از اعمال خلاف، سلب مسئولیت کرد. در آخرت که محل بروز عدالت خداوند است همه انسانها با هر مقام و موقعیتی که در دنیا داشتند مورد سئوال قرار خواهند گرفت و دیگر در آنجا نمی توان با توجیحاتی از قبیل نداشتن اختیار یا مأمور و معذور بودن از بار مسئولیت شانه خالی کرد. شاید در این دنیا امکان داشته باشد که پدری گناه فرزند و یا بالعکس فرزندی گناه پدر را به عهده بگیرد و به جای او مجازات شود ولی در آخرت چنین امکانی وجود ندارد. خداوند در سوره 31 آیه 33 می فرماید:

اى مردم! تقواى الهى پيشه کنيد و بترسيد از روزى که نه پدر کيفر اعمال فرزندش را تحمّل مى‏کند، و نه فرزند چيزى از کيفر (اعمال) پدرش را؛ به يقين وعده الهى حقّ است؛ پس مبادا زندگانى دنيا شما را بفريبد، و مبادا (شيطان) فريبکار شما را (به کرم) خدا مغرور سازد!
(يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَيْئًا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّکُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّکُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ).