مؤمن واقعی مسخره نمی کند، طعنه نمی زند و لقب زشت نمی دهد!

متأسفانه یکی از سرگرمی های مجالس ما ایرانیها، جُک گفتن درباره دیگران و بخصوص مردم شهرستانهای مختلف است و اصولاً وقتی بخواهیم در جایی بهانه ای برای خندیدن داشته باشیم می گردیم بنده خدایی را پیدا می کنیم تا با مسخره کردن وی عیش مجلس را کامل کرده باشیم.
یا در برخورد با موارد اشتباه در رفتار افراد شروع به طعنه زدن و عیب جویی کردن می کنیم که نه تنها هیچ کمکی به اصلاح نمی کند که حتی ممکن است باعث تشدید هم شود.
یکی دیگر از رفتارهای زشتی که متأسفانه بیشتر در بین جوانان شایع است، دادن لقب های زشت به همدیگر است. چه بسیار در اماکن و معابر شنیده می شود که افراد همدیگر را با نامهای زشتی صدا می زنند.
خداوند در سوره 49 آیه 11 این موارد را گوشزد می کند که اگر مؤمن واقعی هستید باید از این کارها دست بردارید. چون همانطور که بارها خاطرنشان شده مؤمن بودن به ادعا نیست بلکه باید در عمل نشان داده شود. خداوند متعال می فرماید:

اى کسانى که ايمان آورده‏ايد! نبايد گروهى از مردان شما گروه ديگر را مسخره کنند، شايد آنها از اينها بهتر باشند؛ و نه زنانى زنان ديگر را، شايد آنان بهتر از اينان باشند؛ و يکديگر را مورد طعن و عيبجويى قرار ندهيد و با القاب زشت و ناپسند يکديگر را ياد نکنيد، بسيار بد است که بر کسى پس از ايمان نام کفرآميز بگذاريد؛ و آنها که توبه نکنند، ظالم و ستمگرند!
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن يَکُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِّن نِّسَاءٍ عَسَى أَن يَکُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ)