خدا رئیس همه است

"الله" یعنی معبود و "ربّ" یعنی ارباب، رئیس، صاحب اختیار.
دعوای همه پیامبران در طول تاریخ بر سر ربّ بوده نه الله!
مخالفین پیامبران الله را به عنوان خالق جهان قبول داشتند ولی باور داشتند که اداره جهان به کسان دیگری مثل فرشتگان سپرده شده است و برای جلب رضایت آنها بتها را که به فرشتگان نسبت داده می شد عبادت می کردند. در ضمن همین بتها واسطه ارتباط با خداوند هم بودند.
پیامبران شعار توحید یعنی یکی بودن ربّ را سر دادند و گفتند که همه کاره شما یکی است و آن همان الله است. شما یک رئیس دارید که باید هوای او را داشته باشید (تقوی)، حواستان جمع باشد که این رئیس همیشه و در همه حال شما را می بیند و می شنود. پس در تلاش برای جلب رضایت او باشید. بدانید این رئیس در عین اینکه بسیار دقیق و جدی است، مهربان هم است و کم کاری و کوتاهی را به شرط عدم تکرار می بخشد.

چه زیباست که تمام نیازهایمان را از این رئیس مهربان درخواست کنیم چون خودش در سوره 2 آیه 186 می فرماید:
و هنگامى که بندگان من، از تو در باره من سؤال کنند، (بگو:) من نزديکم! دعاى دعا کننده را، به هنگامى که مرا مى‏خواند، پاسخ مى‏گويم! پس بايد دعوت مرا بپذيرند، و به من ايمان بياورند، تا راه يابند.
(وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ)