در هر سن و سالی که باشیم وقتی به گذشته نگاه می کنیم به نظر می رسد که خیلی سریع گذشته است. هر چه بوده، خوب یا بد در یک چشم به هم زدن تمام شده است. انگار همین دیروز بود که فلان اتفاق افتاد یا بهمان کار را کردیم. واقعاً یخ عمرمان به سرعت در حال آب شدن است و ما چه بی خیال هستیم! هیچ کس عمر ابدی نداشته است، چه ظالم و چه مظلوم. اگر عمر موسی تمام شده، فرعون هم طعم مرگ را چشیده است. الان دیگر اثری از معاویه و علی (ع) نیست. هر دو در یک برهه از زمان آمدند و با آزادی عملی که خداوند داده، مسیری را انتخاب و طی کردند. اقرار به گذشت سریع زمان در دنیا، بارها در قرآن آمده است از جمله در سوره 23 آیات 112 تا 114:
(خداوند) مىگويد: چند سال در روى زمين توقّف کرديد؟ [112] (در پاسخ) مىگويند: تنها به اندازه يک روز، يا قسمتى از يک روز! از آنها که مىتوانند بشمارند بپرس! [113] مىگويد: (آرى) شما مقدار کمى توقّف نموديد اگر مىدانستيد! [114]
قَالَ کَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ [112] قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلْ الْعَادِّينَ [113] قَالَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَّوْ أَنَّکُمْ کُنتُمْ تَعْلَمُونَ [114]
خدایا خودت کمک کن باقیمانده عمر را در مسیر تو طی کنیم!
۱۳۸۸ دی ۲۸, دوشنبه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر