با درخت آفت زده دین چه باید کرد؟

ساده ترین راه حل قطع کردن درخت دین و دور انداختن آن است. کاری که اکثر مردم به ویژه قشر تحصیل کرده به آن مبادرت می کنند و به کلی دین را که قرار بود راحت ترین و سریع ترین مسیر خوشبختی و سعادت را به ما نشان بدهد به کناری می نهند و مراد خویش را در وادی های دیگری می جویند. نمی دانم شاید هم حق داشته باشند که چنین کنند. دینی که در طول تاریخ به خاطر خودخواهی های منادیان آن دچار تفرقه شده و انواع خرافات در آن وارد شده به درستی به قول علی ابن ابیطالب (ع) مانند پوستین وارونه ای شده است. پوستین که معمولاً توسط قدیمیها استفاده می شد قسمت داخلی اش که با بدن در تماس بود پشمی و گرم و نرم بود و قسمت خارجی زبر و خشک که معمولاً برای زیبایی، رنگ آمیزی و طراحی هم می شد. حال اگر این پوستین وارونه پوشیده شود، قسمت زبر و خشن اش بدن را می آزارد و از بیرون یک جلوه خرس مانند و ترسناکی را به شخص می دهد. همان اتفاقی که برای اسلام در قرن 21 افتاده است. مسلمانان از خشونت و سخت گیری های دینی در عذاب و از شمیم اسلام رحمانی محروم اند و غیر مسلمانان از دین اسلام وحشت دارند و آن را معادل تروریسم می دانند.

راه حل دوم اصلاح است که در طول تاریخ همواره انسانهایی بوده اند که پرچم اصلاحات را برافراشته اند. از حسین بن علی (ع) بزرگمرد اصلاح طلب اسلام که فرمود برای اصلاح دین جدم قیام کردم تا کسانی همچون سید جمال الدین اسدآبادی ها بوده اند تا نشان دهند که راه برای اصلاحات دین از انحرافات بسته نیست. مگر غیر از این است که در جای جای قرآن در کنار ایمان به خدا همیشه عمل صالح می آید و انگار بدون عمل صالح ایمان بی ارزش است. و عمل صالح چیزی جز عمل اصلاح هر نوع فساد اعم از شخصی یا اجتماعی نیست. اگر مثلاً نماز عمل صالح است چون قصد اصلاح انسان از زشتیها و گناهان را دارد چنانکه خداوند در سوره 29 آیه 45 می فرماید:
نماز (انسان را) از زشتيها و گناه باز مى‏دارد
( إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنکَرِ)

حال اهمیت تلاش برای اصلاح این دین که ستون اش نماز است کمتر از خود نماز نیست و شاید مقدم بر آن است. اصلاح بدون شناخت اصل دین نیز امکان پذیر نیست و کتاب راهنمای دین اسلام هم همین قرآن است.

بنابراین بزرگترین عمل صالح ما مسلمانان مطالعه عمیق قرآن و پیراستن دین از آفاتی است که در طول تاریخ بر آن وارد شده است.