چرا سخنى مى‏گوييد که عمل نمى‏کنيد؟!

چه بسیار قول هایی که داد می شود ولی عمل نمی شود. چه بسیار اظهار ایمان و معنویتی که در حد ادعا باقی می ماند. مولای متقیان در فرازی می فرماید: سخن در بند توست، تا آن را نگفته باشى، و چون گفتى، تو در بند آنى. این سخن پر معنی نشان دهنده این است ما مسئول تمام حرفها و ادعاهایی هستیم که از دهان ما خارج می شود. فقط سخن گفتن کافی نیست بلکه باید درستی گفتار در عمل هم نشان داده شود. شاید آنقدر حرف زده ایم و عمل نکرده ایم که قبح و زشتی این مسئله تا حدودی از بین رفته باشد ولی خداوند متعال در سوره 61 آیات 2 و 3 زشتی این کار را با کلمات تکان دهنده ای بیان می کند:

اى کسانى که ايمان آورده‏ايد! چرا سخنى مى‏گوييد که عمل نمى‏کنيد؟!
نزد خدا بسيار موجب خشم است که سخنى بگوييد که عمل نمى‏کنيد!
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ
َبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ)